Opis
Teatr Rzymski w Katanii to teatr z II wieku, przez stulecia pogrzebany pod domami i odkrywany od końca XIX wieku w centrum historycznym, między via Vittorio Emanuele a via Teatro Greco. Tuż obok stoi odeon, jego młodszy brat.
Dla katańczyków pozostaje „Tiatru grecu” i nie jest to tylko przyzwyczajenie: starożytne źródła opowiadają o greckim teatrze, w którym w 415 roku p.n.e. Alkibiades przemawiał do zgromadzenia, przekonując miasto do sojuszu z Atenami przeciwko Syrakuzom. Który to był teatr, archeolodzy zastanawiają się od ponad stu lat.
Pod rzymską konstrukcją odkryto bloki piaskowca z greckimi literami, być może znakiem Katane: teatr Alkibiadesa mógł stać właśnie tutaj. To, co widać dziś, to jednak budowla rzymska, rozbudowana w II wieku o półkolistą widownię o średnicy 98 metrów.
Najefektowniejsza jest widownia z lawy i piaskowca, ze schodami pnącymi się między korytarzami i dwiema bocznymi wieżami, które podtrzymywały wejścia na wyższe kondygnacje. Na orchestrze, często zalanej przez źródło, podobno wypływa dawna rzeka Amenano.
Teatr był wyłożony marmurami, ozdobiony fryzami, posągami i kolumnami. Niewiele z tego zostało, bo w XVII wieku wiele elementów wywieziono na budowę barokowej Katanii: znajdziesz je także w fasadzie katedry św. Agaty.
Reszta to historia dzielnicy. Opuszczony między V a VII wiekiem teatr zapełnił się domami: na orchestrze ubijano woły, na widowni powstały uliczki, a nawet plac, a w XVIII wieku przecinała go na pół via Grotte. Łuki via Grotte wciąż stoją nad orchestrą.
Pod koniec XIX wieku urząd konserwatorski pod kierunkiem Paola Orsiego zaczął wywłaszczać i uwalniać budowlę.
Największe wyburzenia przyszły w latach pięćdziesiątych, a coś ze starej dzielnicy zostawiono celowo: niektóre domy stały się Antiquarium, z reliefami z teatru i pozostałościami osady z XVI wieku. Od lat siedemdziesiątych teatr gościł letnie spektakle, do 1998 roku.
Warto zobaczyć także Casa del Terremoto, kapsułę czasu z przedmiotami porzuconymi 11 stycznia 1693 roku, w dniu trzęsienia ziemi, które zmieniło oblicze miasta. To jeden z detali, o których szukaniu większość zwiedzających zapomina.
Koniecznie zobacz
• Casa del Terremoto.
• Łuki via Grotte.
• Antiquarium.
Czy wiesz, że…?
• Orchestra jest często zalana przez źródło: tradycja wiąże je z rzeką Amenano, płynącą pod miastem.
• Teatr ma obok, po wschodniej stronie, młodszego brata: odeon.
Dla katańczyków pozostaje „Tiatru grecu” i nie jest to tylko przyzwyczajenie: starożytne źródła opowiadają o greckim teatrze, w którym w 415 roku p.n.e. Alkibiades przemawiał do zgromadzenia, przekonując miasto do sojuszu z Atenami przeciwko Syrakuzom. Który to był teatr, archeolodzy zastanawiają się od ponad stu lat.
Pod rzymską konstrukcją odkryto bloki piaskowca z greckimi literami, być może znakiem Katane: teatr Alkibiadesa mógł stać właśnie tutaj. To, co widać dziś, to jednak budowla rzymska, rozbudowana w II wieku o półkolistą widownię o średnicy 98 metrów.
Najefektowniejsza jest widownia z lawy i piaskowca, ze schodami pnącymi się między korytarzami i dwiema bocznymi wieżami, które podtrzymywały wejścia na wyższe kondygnacje. Na orchestrze, często zalanej przez źródło, podobno wypływa dawna rzeka Amenano.
Teatr był wyłożony marmurami, ozdobiony fryzami, posągami i kolumnami. Niewiele z tego zostało, bo w XVII wieku wiele elementów wywieziono na budowę barokowej Katanii: znajdziesz je także w fasadzie katedry św. Agaty.
Reszta to historia dzielnicy. Opuszczony między V a VII wiekiem teatr zapełnił się domami: na orchestrze ubijano woły, na widowni powstały uliczki, a nawet plac, a w XVIII wieku przecinała go na pół via Grotte. Łuki via Grotte wciąż stoją nad orchestrą.
Pod koniec XIX wieku urząd konserwatorski pod kierunkiem Paola Orsiego zaczął wywłaszczać i uwalniać budowlę.
Największe wyburzenia przyszły w latach pięćdziesiątych, a coś ze starej dzielnicy zostawiono celowo: niektóre domy stały się Antiquarium, z reliefami z teatru i pozostałościami osady z XVI wieku. Od lat siedemdziesiątych teatr gościł letnie spektakle, do 1998 roku.
Warto zobaczyć także Casa del Terremoto, kapsułę czasu z przedmiotami porzuconymi 11 stycznia 1693 roku, w dniu trzęsienia ziemi, które zmieniło oblicze miasta. To jeden z detali, o których szukaniu większość zwiedzających zapomina.
Koniecznie zobacz
• Casa del Terremoto.
• Łuki via Grotte.
• Antiquarium.
Czy wiesz, że…?
• Orchestra jest często zalana przez źródło: tradycja wiąże je z rzeką Amenano, płynącą pod miastem.
• Teatr ma obok, po wschodniej stronie, młodszego brata: odeon.