Opis
Giardino Bellini, dla katańczyków po prostu „’a Villa”, to najbardziej ukochany park publiczny Katanii: około siedmiu hektarów zieleni na dwóch bliźniaczych wzgórkach przy via Etnea, ze schodami, alejkami, fontannami i mostkami. To miejsce, w którym chodzi się na spacer, siada na ławce i zabiera dzieci.
Żeby się zorientować, wystarczy wiedzieć, że główne wejście jest od via Etnea: stamtąd schody prowadzą na duży plac ze stawem z łabędziami, otoczony czterema monumentalnymi grupami rzeźb przedstawiającymi Sztuki i Pory roku, ustawionymi w latach trzydziestych. Resztę najlepiej obejść pieszo.
Wizytówką parku jest zegar z roślin: datę wypisano na rabacie, a ogrodnicy zmieniają ją codziennie. Od lat pięćdziesiątych rabaty na obu wzgórkach zapełniają się rysunkami i napisami z kwiatów.
Na szczycie południowego wzgórza stoi Chiosco della Musica, kuta żelazna altana w stylu mauretańskim z 1879 roku, zbudowana z myślą o koncertach. Po zachodniej stronie biegnie Viale degli Uomini illustri, z popiersiami wielkich Włochów i katańczyków na kolumnach, ukończona w 1880 roku.
Pod względem historii Villa narodziła się jako ogród prywatny. W XVIII wieku książę Ignazio Paternò Castello di Biscari kazał sobie zaprojektować ogród z żywopłotami tworzącymi labirynt, posągami i fontannami i nazywał go Labiryntem. Po jego śmierci, w 1786 roku, spadkobiercy pozwolili mu popaść w ruinę.
Gmina kupiła go w 1854 roku, po bardzo długich rokowaniach. Przekształcenie go w publiczny deptak było przedsięwzięciem: brakowało pieniędzy, trzeba było wykupić prywatne ogródki warzywne, a eksperci spierali się między sobą. Prace ruszyły dopiero w 1863 roku, a inżynier Filadelfo Fichera połączył potem z Labiryntem nowe tereny schodami, mostkami i alejkami.
Ogród poświęcono Vincenzowi Belliniemu, którego popiersie stoi u stóp południowego wzgórza, i otwarto go 6 stycznia 1883 roku. W latach 1935–1952 latem gościł nawet sezony operowe, z takimi głosami jak Tito Schipa i Mario Del Monaco.
Około 1960 roku pojawiło się także małe zoo, z małpami, egzotycznymi ptakami, a nawet słoniami, hołdem dla symbolu miasta. Ostatni z nich, słoń indyjski podarowany przez cyrk Orfei, zdechł w połowie lat osiemdziesiątych.
Koniecznie zobacz
• Zegar z roślin.
• Chiosco della Musica.
• Viale degli Uomini illustri.
Czy wiesz, że…?
• Na północnym wzgórzu stał chiński pawilon zbudowany w 1869 roku, z biblioteką: zniszczył go pożar w 2001 roku.
• Na początku Viale degli Uomini illustri stoi od 1875 roku brązowy posąg Giuseppe Mazziniego.
Żeby się zorientować, wystarczy wiedzieć, że główne wejście jest od via Etnea: stamtąd schody prowadzą na duży plac ze stawem z łabędziami, otoczony czterema monumentalnymi grupami rzeźb przedstawiającymi Sztuki i Pory roku, ustawionymi w latach trzydziestych. Resztę najlepiej obejść pieszo.
Wizytówką parku jest zegar z roślin: datę wypisano na rabacie, a ogrodnicy zmieniają ją codziennie. Od lat pięćdziesiątych rabaty na obu wzgórkach zapełniają się rysunkami i napisami z kwiatów.
Na szczycie południowego wzgórza stoi Chiosco della Musica, kuta żelazna altana w stylu mauretańskim z 1879 roku, zbudowana z myślą o koncertach. Po zachodniej stronie biegnie Viale degli Uomini illustri, z popiersiami wielkich Włochów i katańczyków na kolumnach, ukończona w 1880 roku.
Pod względem historii Villa narodziła się jako ogród prywatny. W XVIII wieku książę Ignazio Paternò Castello di Biscari kazał sobie zaprojektować ogród z żywopłotami tworzącymi labirynt, posągami i fontannami i nazywał go Labiryntem. Po jego śmierci, w 1786 roku, spadkobiercy pozwolili mu popaść w ruinę.
Gmina kupiła go w 1854 roku, po bardzo długich rokowaniach. Przekształcenie go w publiczny deptak było przedsięwzięciem: brakowało pieniędzy, trzeba było wykupić prywatne ogródki warzywne, a eksperci spierali się między sobą. Prace ruszyły dopiero w 1863 roku, a inżynier Filadelfo Fichera połączył potem z Labiryntem nowe tereny schodami, mostkami i alejkami.
Ogród poświęcono Vincenzowi Belliniemu, którego popiersie stoi u stóp południowego wzgórza, i otwarto go 6 stycznia 1883 roku. W latach 1935–1952 latem gościł nawet sezony operowe, z takimi głosami jak Tito Schipa i Mario Del Monaco.
Około 1960 roku pojawiło się także małe zoo, z małpami, egzotycznymi ptakami, a nawet słoniami, hołdem dla symbolu miasta. Ostatni z nich, słoń indyjski podarowany przez cyrk Orfei, zdechł w połowie lat osiemdziesiątych.
Koniecznie zobacz
• Zegar z roślin.
• Chiosco della Musica.
• Viale degli Uomini illustri.
Czy wiesz, że…?
• Na północnym wzgórzu stał chiński pawilon zbudowany w 1869 roku, z biblioteką: zniszczył go pożar w 2001 roku.
• Na początku Viale degli Uomini illustri stoi od 1875 roku brązowy posąg Giuseppe Mazziniego.