Opis
Kościół San Benedetto to barokowa świątynia na początku Via Crociferi, ulicy kościołów i klasztorów Katanii: na zewnątrz marmurowe schody pełne aniołów, w środku nawa pokryta XVIII-wiecznymi freskami. Do dziś należy do klasztoru klauzurowego.
Benedyktynki osiadły tu w XV wieku, w miejscu, gdzie niegdyś stała świątynia Asklepiosa. Po trzęsieniu ziemi z 1693 roku zespół odbudowano; fasadę zaprojektował Giovanni Battista Vaccarini, ten sam architekt, który stworzył fasadę katedry.
Przy wejściu są Schody Aniołów, marmurowe schody ozdobione posągami aniołów i zamknięte kutą bramą. Drewniane drzwi opowiadają w rzeźbionych kwaterach życie św. Benedykta.
W środku kościół ma jedną nawę, a sklepienie w całości pokrywają freski ze scenami z życia świętego, namalowane przez Giovanniego Tuccariego w latach 1726–1729. Po bokach są obrazy i freski Sebastiana Lo Monaco, Mattea Desiderata i Guglielma Borremansa.
Ołtarz główny to cenne dzieło z kolorowych marmurów, kamieni półszlachetnych, sycylijskiego jaspisu, brązu i srebra. Srebrne kwatery przedstawiają Ostatnią Wieczerzę; na drzwiczkach tabernakulum król Dawid gra na lirze.
Podczas zwiedzania klasztoru z przewodnikiem zobaczysz też resztki rzymskiej domus, odkryte w trakcie renowacji, oraz XVIII-wieczną rozmównicę, pomieszczenie, w którym mniszki klauzurowe mogły rozmawiać z krewnymi.
Właśnie w tych wnętrzach Franco Zeffirelli osadził akcję filmu Storia di una capinera według powieści Giovanniego Vergi. Do klasztoru należy też Badia Piccola, dziś siedziba muzeum sztuki współczesnej.
Obie części klasztoru, Badia Grande i Badia Piccola, łączy Łuk św. Benedykta, zbudowany w 1704 roku nad Via Crociferi. Tradycja głosi, że mniszki kazały go wznieść w ciągu jednej nocy, by postawić senat miejski przed faktem dokonanym.
Freski Tuccariego wyszły na światło dzienne niemal przypadkiem. Pod koniec XVIII wieku zakryto je warstwami tynku; bombardowania z 1943 roku mocno uszkodziły kościół i odsłoniły je, a wtedy od razu je odrestaurowano.
5 lutego, podczas procesji św. Agaty, mniszki wychodzą na schody i śpiewają pieśń na cześć patronki.
Koniecznie zobacz
• Schody Aniołów.
• Sklepienie z freskami Giovanniego Tuccariego.
• Rozmównicę mniszek.
• Łuk św. Benedykta.
Czy wiesz, że…?
• Mniszki od San Benedetto wciąż żyją w klauzurze i oddają się nieustającej adoracji Najświętszego Sakramentu.
Benedyktynki osiadły tu w XV wieku, w miejscu, gdzie niegdyś stała świątynia Asklepiosa. Po trzęsieniu ziemi z 1693 roku zespół odbudowano; fasadę zaprojektował Giovanni Battista Vaccarini, ten sam architekt, który stworzył fasadę katedry.
Przy wejściu są Schody Aniołów, marmurowe schody ozdobione posągami aniołów i zamknięte kutą bramą. Drewniane drzwi opowiadają w rzeźbionych kwaterach życie św. Benedykta.
W środku kościół ma jedną nawę, a sklepienie w całości pokrywają freski ze scenami z życia świętego, namalowane przez Giovanniego Tuccariego w latach 1726–1729. Po bokach są obrazy i freski Sebastiana Lo Monaco, Mattea Desiderata i Guglielma Borremansa.
Ołtarz główny to cenne dzieło z kolorowych marmurów, kamieni półszlachetnych, sycylijskiego jaspisu, brązu i srebra. Srebrne kwatery przedstawiają Ostatnią Wieczerzę; na drzwiczkach tabernakulum król Dawid gra na lirze.
Podczas zwiedzania klasztoru z przewodnikiem zobaczysz też resztki rzymskiej domus, odkryte w trakcie renowacji, oraz XVIII-wieczną rozmównicę, pomieszczenie, w którym mniszki klauzurowe mogły rozmawiać z krewnymi.
Właśnie w tych wnętrzach Franco Zeffirelli osadził akcję filmu Storia di una capinera według powieści Giovanniego Vergi. Do klasztoru należy też Badia Piccola, dziś siedziba muzeum sztuki współczesnej.
Obie części klasztoru, Badia Grande i Badia Piccola, łączy Łuk św. Benedykta, zbudowany w 1704 roku nad Via Crociferi. Tradycja głosi, że mniszki kazały go wznieść w ciągu jednej nocy, by postawić senat miejski przed faktem dokonanym.
Freski Tuccariego wyszły na światło dzienne niemal przypadkiem. Pod koniec XVIII wieku zakryto je warstwami tynku; bombardowania z 1943 roku mocno uszkodziły kościół i odsłoniły je, a wtedy od razu je odrestaurowano.
5 lutego, podczas procesji św. Agaty, mniszki wychodzą na schody i śpiewają pieśń na cześć patronki.
Koniecznie zobacz
• Schody Aniołów.
• Sklepienie z freskami Giovanniego Tuccariego.
• Rozmównicę mniszek.
• Łuk św. Benedykta.
Czy wiesz, że…?
• Mniszki od San Benedetto wciąż żyją w klauzurze i oddają się nieustającej adoracji Najświętszego Sakramentu.