Opis
Palazzo Fassari Pace to późnobarokowy pałac w górnej części via Vittorio Emanuele II w Katanii, obok klasztoru Santissima Trinità. Zbudowany na początku XVIII wieku, w mieście podnoszącym się po trzęsieniu ziemi z 1693 roku, rozpoznasz go z daleka po bardzo długim balkonie biegnącym wzdłuż drugiego piętra.
Po co pałacowi taki balkon? Dla św. Agaty. Do 1926 roku, 4 lutego, fereter świętej wjeżdżał właśnie tym odcinkiem via Vittorio Emanuele, w tak zwanym obchodzie zewnętrznym, aż do kościoła Sant'Agata alle Sciare. Balkon, powstały między końcem XVIII a początkiem XIX wieku, pozwalał pomieścić więcej widzów.
Fasada ma jeszcze inne detale, których nie wolno przegapić. Piano nobile ma osiem balkonów w stylu klasycznym, zwieńczonych prostokątem, który może miał być ozdobiony; tylko jeden, pośrodku, ma kwiatowe sztukaterie w stylu secesyjnym. Trzy środkowe balkony, w oryginalnym układzie, łączy jedna balustrada.
Niżej, nad bramami, są owalne okna zwane „bulajami”. Bramy obniżono, gdy w latach 1870–71 obniżono poziom ulic Katanii, co już wtedy budziło sprzeciw. Wewnątrz pokoje piano nobile łączyły się w długą amfiladę sal.
Kto go zaprojektował, nie jest pewne: wszystko wskazuje na Francesco Battaglię, architekta benedyktynów i domu księcia Biscari, ze względu na styl, techniki i materiały. Być może jest tu też ręka jego syna Antonina albo wnuka Carmela Battaglii Santangelo. Dowody jednak poszły z dymem.
W grudniu 1944 roku pożar zniszczył ratusz i archiwum miejskie wraz z dokumentami, które rozwiałyby wątpliwości. Również pierwsi właściciele pozostają w cieniu: szlachta, prawnicy lub duchowni, jak się przypuszcza.
Pałac w dwóch pierwszych kondygnacjach widniał już na planach miasta z połowy XVIII wieku, ale bez drugiego piętra, ukończonego później: ostateczny kształt pochodzi z początku XIX wieku. Nadbudowy ponad drugim piętrem pochodzą z początku XX wieku, wykonano je w celach handlowych.
Nazwa pochodzi od ostatnich właścicieli, zanim podzielono go na mieszkania w latach trzydziestych: małżonków Pace i Fassari. Donna Irene Fassari kierowała Unione Femminile Catanese i przyjaźniła się z poetą Mario Rapisardim. Po stracie syna poświęciła się edukacji dziewcząt.
Koniecznie zobacz
• Długi balkon drugiego piętra.
• Osiem balkonów piano nobile.
• Okna „bulaje”.
Czy wiesz, że…?
• Do 1875 roku benedyktynki z Trinità i augustianie dalej na wschód mogły oglądać procesję św. Agaty.
• W pałacu był ogród, dziś zniknął.
Po co pałacowi taki balkon? Dla św. Agaty. Do 1926 roku, 4 lutego, fereter świętej wjeżdżał właśnie tym odcinkiem via Vittorio Emanuele, w tak zwanym obchodzie zewnętrznym, aż do kościoła Sant'Agata alle Sciare. Balkon, powstały między końcem XVIII a początkiem XIX wieku, pozwalał pomieścić więcej widzów.
Fasada ma jeszcze inne detale, których nie wolno przegapić. Piano nobile ma osiem balkonów w stylu klasycznym, zwieńczonych prostokątem, który może miał być ozdobiony; tylko jeden, pośrodku, ma kwiatowe sztukaterie w stylu secesyjnym. Trzy środkowe balkony, w oryginalnym układzie, łączy jedna balustrada.
Niżej, nad bramami, są owalne okna zwane „bulajami”. Bramy obniżono, gdy w latach 1870–71 obniżono poziom ulic Katanii, co już wtedy budziło sprzeciw. Wewnątrz pokoje piano nobile łączyły się w długą amfiladę sal.
Kto go zaprojektował, nie jest pewne: wszystko wskazuje na Francesco Battaglię, architekta benedyktynów i domu księcia Biscari, ze względu na styl, techniki i materiały. Być może jest tu też ręka jego syna Antonina albo wnuka Carmela Battaglii Santangelo. Dowody jednak poszły z dymem.
W grudniu 1944 roku pożar zniszczył ratusz i archiwum miejskie wraz z dokumentami, które rozwiałyby wątpliwości. Również pierwsi właściciele pozostają w cieniu: szlachta, prawnicy lub duchowni, jak się przypuszcza.
Pałac w dwóch pierwszych kondygnacjach widniał już na planach miasta z połowy XVIII wieku, ale bez drugiego piętra, ukończonego później: ostateczny kształt pochodzi z początku XIX wieku. Nadbudowy ponad drugim piętrem pochodzą z początku XX wieku, wykonano je w celach handlowych.
Nazwa pochodzi od ostatnich właścicieli, zanim podzielono go na mieszkania w latach trzydziestych: małżonków Pace i Fassari. Donna Irene Fassari kierowała Unione Femminile Catanese i przyjaźniła się z poetą Mario Rapisardim. Po stracie syna poświęciła się edukacji dziewcząt.
Koniecznie zobacz
• Długi balkon drugiego piętra.
• Osiem balkonów piano nobile.
• Okna „bulaje”.
Czy wiesz, że…?
• Do 1875 roku benedyktynki z Trinità i augustianie dalej na wschód mogły oglądać procesję św. Agaty.
• W pałacu był ogród, dziś zniknął.