Opis
Palazzo degli Elefanti to ratusz Katanii: zamyka północną pierzeję Piazza del Duomo, naprzeciw Fontanny Słonia, barokową fasadą z boniowaniem, ciepłymi tynkami i białym kamieniem. W jego salach wciąż urzędują burmistrz i rada miejska.
Odbudowywano go od 1696 roku, po tym jak trzęsienie ziemi z 1693 roku zniszczyło Pałac Senatorski. Pracowało przy nim kilku architektów: pierwszy projekt jest dziełem Giovana Battisty Longobarda, a trzy z czterech fasad zaprojektował Giovanni Battista Vaccarini, architekt XVIII-wiecznej Katanii.
Fasada od Piazza del Duomo ma portal między parami granitowych kolumn, które dźwigają wielki środkowy balkon. Nad nim posągi Sprawiedliwości i Wiary flankują herb miasta; na wyższych piętrach okna i balkony obramowane białym kamieniem z Syrakuz.
W południowej sieni stoją dwie XVIII-wieczne karoce. Najokazalsza to berlinka, która do dziś, 3 lutego, wiezie burmistrza w orszaku do kościoła Sant'Agata alla Fornace na ofiarowanie wosku patronce.
Wewnętrzny dziedziniec otaczają podcienia o pięciu arkadach na filarach, a tu i w sieniach wystawiono znaleziska z różnych epok i dzieła sztuki współczesnej. W zachodniej sieni wyróżnia się, imponujący i samotny, Kamień Złej Rady (Pietra del Malconsiglio), wielki monolit z kamienia.
Na piano nobile prowadzą zaprojektowane przez Stefana Ittara schody honorowe do sal reprezentacyjnych. Przechowuje się tu wielkie płótna katańskiego malarza Giuseppe Sciutiego, w tym Restauratio Aerarii z 1894 roku w Sali Belliniego i Juliusza Cezara na podeście schodów.
Zanim powstał ratusz, w tym miejscu stała loggia, w której zbierali się przedstawiciele miasta. Między XIII a XVI wiekiem kilkakrotnie odbywały się w niej także posiedzenia parlamentu sycylijskiego.
14 grudnia 1944 roku grupa demonstrantów przeciwnych poborowi do wojska, głównie młodzi związani z sycylijskim ruchem niepodległościowym, podpaliła pałac. Spłonęły historyczne archiwa gminy i pamiątki z Muzeum Risorgimento mieszczącego się w jego salach.
Sale urządzono ponownie w pierwotnym stylu, a pałac otwarto 14 grudnia 1952 roku, równo osiem lat po pożarze.
Koniecznie zobacz
• Fasadę od Piazza del Duomo.
• Karoce Senatu.
• Kamień Złej Rady.
• Płótna Giuseppe Sciutiego.
Czy wiesz, że…?
• Rada miejska Katanii nazywała się niegdyś Senatem: dlatego pałac nazywano Pałacem Senatorskim.
• Obelisk, który dziś stoi na słoniu na placu, przez pewien czas, przed trzęsieniem ziemi z 1693 roku, stał też na dziedzińcu pałacu.
Odbudowywano go od 1696 roku, po tym jak trzęsienie ziemi z 1693 roku zniszczyło Pałac Senatorski. Pracowało przy nim kilku architektów: pierwszy projekt jest dziełem Giovana Battisty Longobarda, a trzy z czterech fasad zaprojektował Giovanni Battista Vaccarini, architekt XVIII-wiecznej Katanii.
Fasada od Piazza del Duomo ma portal między parami granitowych kolumn, które dźwigają wielki środkowy balkon. Nad nim posągi Sprawiedliwości i Wiary flankują herb miasta; na wyższych piętrach okna i balkony obramowane białym kamieniem z Syrakuz.
W południowej sieni stoją dwie XVIII-wieczne karoce. Najokazalsza to berlinka, która do dziś, 3 lutego, wiezie burmistrza w orszaku do kościoła Sant'Agata alla Fornace na ofiarowanie wosku patronce.
Wewnętrzny dziedziniec otaczają podcienia o pięciu arkadach na filarach, a tu i w sieniach wystawiono znaleziska z różnych epok i dzieła sztuki współczesnej. W zachodniej sieni wyróżnia się, imponujący i samotny, Kamień Złej Rady (Pietra del Malconsiglio), wielki monolit z kamienia.
Na piano nobile prowadzą zaprojektowane przez Stefana Ittara schody honorowe do sal reprezentacyjnych. Przechowuje się tu wielkie płótna katańskiego malarza Giuseppe Sciutiego, w tym Restauratio Aerarii z 1894 roku w Sali Belliniego i Juliusza Cezara na podeście schodów.
Zanim powstał ratusz, w tym miejscu stała loggia, w której zbierali się przedstawiciele miasta. Między XIII a XVI wiekiem kilkakrotnie odbywały się w niej także posiedzenia parlamentu sycylijskiego.
14 grudnia 1944 roku grupa demonstrantów przeciwnych poborowi do wojska, głównie młodzi związani z sycylijskim ruchem niepodległościowym, podpaliła pałac. Spłonęły historyczne archiwa gminy i pamiątki z Muzeum Risorgimento mieszczącego się w jego salach.
Sale urządzono ponownie w pierwotnym stylu, a pałac otwarto 14 grudnia 1952 roku, równo osiem lat po pożarze.
Koniecznie zobacz
• Fasadę od Piazza del Duomo.
• Karoce Senatu.
• Kamień Złej Rady.
• Płótna Giuseppe Sciutiego.
Czy wiesz, że…?
• Rada miejska Katanii nazywała się niegdyś Senatem: dlatego pałac nazywano Pałacem Senatorskim.
• Obelisk, który dziś stoi na słoniu na placu, przez pewien czas, przed trzęsieniem ziemi z 1693 roku, stał też na dziedzińcu pałacu.