Opis
Palazzo Biscari to najważniejszy prywatny pałac Katanii: barokowa rezydencja zbudowana na XVI-wiecznych murach miejskich, od strony morza, z fasadą obsypaną rzeźbami i rokokową salą balową pełną luster i sztukaterii.
Zbudować go kazali książęta Biscari z rodu Paternò Castello po trzęsieniu ziemi z 1693 roku, a prace trwały niemal przez cały XVIII wiek. Biscari byli jedną z niewielu rodzin szlacheckich, które dostały od króla pozwolenie na budowę na murach.
Najbardziej spektakularna jest strona od nabrzeża. Siedem wielkich okien otaczają rzeźby Antonina Amata z Mesyny, a alegoryczne grupy na fasadzie sławią Obfitość, Pomyślność, Płodność i Mądrość.
Wchodzi się przez wielki portal od Via Museo Biscari, prowadzący na dziedziniec z efektownymi schodami w kształcie kleszczy. W środku klejnotem jest Sala Balowa: lustra, sztukaterie i rokokowe freski Mattea Desiderata, Sebastiana Lo Monaco i Luigiego Mayera.
Pośrodku sali otwiera się kopułka, w której niegdyś grała orkiestra, ozdobiona freskiem z Chwałą rodu Biscari. Prowadzą do niej schody zdobione sztukaterią, które książę Ignazio nazywał „jak kłąb chmury”, w galerii z widokiem na morze.
Wśród innych sal są Sala Lenn, z wielkimi płótnami przedstawiającymi posiadłości rodu, apartamenty księżnej, ze ścianami z intarsjowanego drewna i posadzkami z rzymskiego marmuru, Galeria Ptaków i Pokój Don Kichota.
Ignazio Paternò Castello, piąty książę Biscari, był zapalonym archeologiem. W jednym ze skrzydeł pałacu otworzył w 1758 roku muzeum starożytności i historii naturalnej, które podróżnicy Grand Tour zwiedzali pod jego osobistym przewodnictwem. W XX wieku zbiory przeniesiono do Zamku Ursino.
Niemiecki baron Riedesel uznał je za jedno z najpiękniejszych i najpełniejszych muzeów we Włoszech, „a może i na świecie”. 3 maja 1787 roku przybył Goethe, przyjęty przez nowego księcia: Ignazio niedawno zmarł, a honory domu czynił jego syn.
Najsłynniejsze rzeźby kolekcji pochodziły z wykopalisk, które Ignazio prowadził w mieście, w rzymskim teatrze i gdzie indziej. Tors Biscari, kolosalne popiersie z czasów rzymskich, był w XVIII wieku sławny niemal tak jak Tors Belwederski.
Koniecznie zobacz
• Wielkie okna od strony nabrzeża.
• Salę Balową.
• Schody „jak kłąb chmury”.
• Apartamenty księżnej.
Czy wiesz, że…?
• W 2008 roku Coldplay nakręcili w pałacu teledysk do Violet Hill.
• Zbiór monet muzeum liczył około ośmiu tysięcy starożytnych monet.
Zbudować go kazali książęta Biscari z rodu Paternò Castello po trzęsieniu ziemi z 1693 roku, a prace trwały niemal przez cały XVIII wiek. Biscari byli jedną z niewielu rodzin szlacheckich, które dostały od króla pozwolenie na budowę na murach.
Najbardziej spektakularna jest strona od nabrzeża. Siedem wielkich okien otaczają rzeźby Antonina Amata z Mesyny, a alegoryczne grupy na fasadzie sławią Obfitość, Pomyślność, Płodność i Mądrość.
Wchodzi się przez wielki portal od Via Museo Biscari, prowadzący na dziedziniec z efektownymi schodami w kształcie kleszczy. W środku klejnotem jest Sala Balowa: lustra, sztukaterie i rokokowe freski Mattea Desiderata, Sebastiana Lo Monaco i Luigiego Mayera.
Pośrodku sali otwiera się kopułka, w której niegdyś grała orkiestra, ozdobiona freskiem z Chwałą rodu Biscari. Prowadzą do niej schody zdobione sztukaterią, które książę Ignazio nazywał „jak kłąb chmury”, w galerii z widokiem na morze.
Wśród innych sal są Sala Lenn, z wielkimi płótnami przedstawiającymi posiadłości rodu, apartamenty księżnej, ze ścianami z intarsjowanego drewna i posadzkami z rzymskiego marmuru, Galeria Ptaków i Pokój Don Kichota.
Ignazio Paternò Castello, piąty książę Biscari, był zapalonym archeologiem. W jednym ze skrzydeł pałacu otworzył w 1758 roku muzeum starożytności i historii naturalnej, które podróżnicy Grand Tour zwiedzali pod jego osobistym przewodnictwem. W XX wieku zbiory przeniesiono do Zamku Ursino.
Niemiecki baron Riedesel uznał je za jedno z najpiękniejszych i najpełniejszych muzeów we Włoszech, „a może i na świecie”. 3 maja 1787 roku przybył Goethe, przyjęty przez nowego księcia: Ignazio niedawno zmarł, a honory domu czynił jego syn.
Najsłynniejsze rzeźby kolekcji pochodziły z wykopalisk, które Ignazio prowadził w mieście, w rzymskim teatrze i gdzie indziej. Tors Biscari, kolosalne popiersie z czasów rzymskich, był w XVIII wieku sławny niemal tak jak Tors Belwederski.
Koniecznie zobacz
• Wielkie okna od strony nabrzeża.
• Salę Balową.
• Schody „jak kłąb chmury”.
• Apartamenty księżnej.
Czy wiesz, że…?
• W 2008 roku Coldplay nakręcili w pałacu teledysk do Violet Hill.
• Zbiór monet muzeum liczył około ośmiu tysięcy starożytnych monet.