Opis
Fontanna Słonia to najbardziej ukochany zabytek Katanii: pośrodku Piazza del Duomo kamienny posąg z czarnej lawy, o białych oczach, dźwiga na grzbiecie egipski obelisk. Katańczycy nazywają go u Liotru i jest godłem miasta od 1239 roku.
Fontanna jest w rzeczywistości osiemnastowieczna: zbudował ją w latach 1735–1737 Giovanni Battista Vaccarini, w Katanii odbudowującej się po trzęsieniu ziemi z 1693 roku. Najlepiej widać ją ze stopni wokół cokołu, gdzie można przysiąść i popatrzeć na plac.
Z bliska warto przede wszystkim obejrzeć słonia, wyrzeźbionego w bloku lawy i zwróconego trąbą ku katedrze św. Agaty.
Potem obelisk, wysoki na nieco ponad trzy i pół metra, granitowy i pokryty egipskopodobnymi figurami, które nie układają się w żadne sensowne pismo. Na białym marmurowym cokole stoją dwie rzeki miasta, Simeto i Amenano, a stamtąd woda spada do misy.
Po bokach słonia opada marmurowa czaprak z herbami św. Agaty, patronki Katanii. Na szczycie obelisku, pod krzyżem, jest tabliczka z napisem MSSHDEPL, „Zdrowy i szczery umysł, ku czci Boga i dla wyzwolenia ojczyzny”.
Kto go wyrzeźbił i kiedy, nie wie nikt. W XII wieku arabski geograf Idrisi zastał posąg już w obrębie murów; trzęsienie ziemi z 1693 roku połamało mu nogi i trąbę, a Vaccarini je odtworzył, dodając oczy i kły z białego kamienia.
Nazwa kryje czarną legendę. Eliodor, szlachcic, który popadł w niełaskę i został oskarżony o czarną magię, miał wyrzeźbić słonia i dosiąść go w drodze z Katanii do Konstantynopola, aż biskup Leon kazał go spalić żywcem. Historycy uważają to za wymysł. Bardziej prawdopodobne jest inne wyjaśnienie: posąg służył jako gnomon zegara słonecznego na placu, był „eliotyczny”, po sycylijsku „liotru”.
Słoń z obeliskiem na grzbiecie nie jest wymysłem Vaccariniego: ten obraz pojawia się już w książce wydrukowanej w Wenecji w 1499 roku, Hypnerotomachia Poliphili. Do 1998 roku fontannę otaczała żelazna krata z ogródkiem; dziś jest otwarta na plac.
W 1862 roku postanowiono przenieść fontannę na Piazza Palestro. Nie wzięto jednak pod uwagę katańczyków: 30 maja Bonaventura Gravina zorganizował ludowy bunt i przeprowadzka upadła.
Liotru stał się oficjalnym symbolem miasta w 1239 roku, na mocy przywileju Fryderyka II: wcześniej godłem był św. Jerzy. Dziś widnieje w herbie miasta i w maskotkach lokalnych drużyn sportowych.
Koniecznie zobacz
• Obelisk.
• Rzeki Simeto i Amenano.
• Czaprak z herbami św. Agaty.
Czy wiesz, że…?
• Za panowania Arabów Katanię nazywano Medinat-el-fil, „miastem słonia”.
• Obelisk był prawdopodobnie jednym z kamieni oznaczających metę rzymskiego cyrku; drugi stoi na dziedzińcu Castello Ursino.
Fontanna jest w rzeczywistości osiemnastowieczna: zbudował ją w latach 1735–1737 Giovanni Battista Vaccarini, w Katanii odbudowującej się po trzęsieniu ziemi z 1693 roku. Najlepiej widać ją ze stopni wokół cokołu, gdzie można przysiąść i popatrzeć na plac.
Z bliska warto przede wszystkim obejrzeć słonia, wyrzeźbionego w bloku lawy i zwróconego trąbą ku katedrze św. Agaty.
Potem obelisk, wysoki na nieco ponad trzy i pół metra, granitowy i pokryty egipskopodobnymi figurami, które nie układają się w żadne sensowne pismo. Na białym marmurowym cokole stoją dwie rzeki miasta, Simeto i Amenano, a stamtąd woda spada do misy.
Po bokach słonia opada marmurowa czaprak z herbami św. Agaty, patronki Katanii. Na szczycie obelisku, pod krzyżem, jest tabliczka z napisem MSSHDEPL, „Zdrowy i szczery umysł, ku czci Boga i dla wyzwolenia ojczyzny”.
Kto go wyrzeźbił i kiedy, nie wie nikt. W XII wieku arabski geograf Idrisi zastał posąg już w obrębie murów; trzęsienie ziemi z 1693 roku połamało mu nogi i trąbę, a Vaccarini je odtworzył, dodając oczy i kły z białego kamienia.
Nazwa kryje czarną legendę. Eliodor, szlachcic, który popadł w niełaskę i został oskarżony o czarną magię, miał wyrzeźbić słonia i dosiąść go w drodze z Katanii do Konstantynopola, aż biskup Leon kazał go spalić żywcem. Historycy uważają to za wymysł. Bardziej prawdopodobne jest inne wyjaśnienie: posąg służył jako gnomon zegara słonecznego na placu, był „eliotyczny”, po sycylijsku „liotru”.
Słoń z obeliskiem na grzbiecie nie jest wymysłem Vaccariniego: ten obraz pojawia się już w książce wydrukowanej w Wenecji w 1499 roku, Hypnerotomachia Poliphili. Do 1998 roku fontannę otaczała żelazna krata z ogródkiem; dziś jest otwarta na plac.
W 1862 roku postanowiono przenieść fontannę na Piazza Palestro. Nie wzięto jednak pod uwagę katańczyków: 30 maja Bonaventura Gravina zorganizował ludowy bunt i przeprowadzka upadła.
Liotru stał się oficjalnym symbolem miasta w 1239 roku, na mocy przywileju Fryderyka II: wcześniej godłem był św. Jerzy. Dziś widnieje w herbie miasta i w maskotkach lokalnych drużyn sportowych.
Koniecznie zobacz
• Obelisk.
• Rzeki Simeto i Amenano.
• Czaprak z herbami św. Agaty.
Czy wiesz, że…?
• Za panowania Arabów Katanię nazywano Medinat-el-fil, „miastem słonia”.
• Obelisk był prawdopodobnie jednym z kamieni oznaczających metę rzymskiego cyrku; drugi stoi na dziedzińcu Castello Ursino.