Opis
Kościół Sant'Agata al Carcere stoi w miejscu, gdzie według tradycji więziono patronkę Katanii przed jej śmiercią w 251 roku. To niewielki barokowy kościół w dzielnicy amfiteatru rzymskiego, który w fasadzie nosi średniowieczny portal dawnej katedry.
Fasada w umiarkowanym baroku obramowuje romański portal z białego marmuru, przeniesiony tu w 1750 roku z normańskiej katedry. Łuk wspiera się na sześciu kolumienkach zdobionych w szachownicę, jodełkę i romby; na węgarach splatają się postacie biblijne, zwierzęta prawdziwe i fantastyczne oraz motywy roślinne.
W środku współistnieją dwa kościoły. Barokową nawę dobudował Francesco Battaglia po trzęsieniu ziemi w 1693 roku; prezbiterium, z gotyckim sklepieniem krzyżowym wspartym na czterech kolumnach o korynckich głowicach, to pozostałość XV-wiecznego kościoła ufundowanego przez rodzinę Guerrera.
W ołtarzu głównym znajduje się najcenniejsze dzieło: obraz Święta Agata prowadzona na męczeństwo, namalowany na desce przez Bernardina Nigera i sygnowany w 1588 roku. Na prawej ścianie prezbiterium, za kratą, widać ślady stóp świętej, które według tradycji odcisnęły się w kamieniu lawowym, gdy po torturach prowadzono ją z powrotem do celi.
Małe drzwi po prawej stronie prezbiterium prowadzą do właściwego więzienia, pomieszczenia z czasów cesarstwa rzymskiego. Wykopaliska potwierdziły epokę, ale mało prawdopodobne, by było to więzienie: duże nisze i mozaika odkryta nad nim wskazują raczej na monumentalny grobowiec albo świątynny skarbiec.
W Aktach męczeństwa więzienie powraca wielokrotnie: tu Agata miała zostać zamknięta po tym, jak odmówiła złożenia ofiary bogom, tu miał się jej ukazać święty Piotr i uleczyć jej rany, i tu miała umrzeć 5 lutego 251 roku.
Kościół przechowuje też fragment skrzyni, w której relikwie świętej wróciły z Konstantynopola w 1126 roku. Zabrali je Bizantyjczycy wodza Jerzego Maniakesa w 1040 roku; po 86 latach przywieźli je z powrotem dwaj żołnierze, Gisliberto i Goselmo.
W całym zespole miasto czyta się warstwami: odcinek greckich murów z VI wieku p.n.e., rzymskie budowle z II wieku i resztki bastionu, którym Karol V w połowie XVI wieku wzmocnił mury Katanii.
Fasada w umiarkowanym baroku obramowuje romański portal z białego marmuru, przeniesiony tu w 1750 roku z normańskiej katedry. Łuk wspiera się na sześciu kolumienkach zdobionych w szachownicę, jodełkę i romby; na węgarach splatają się postacie biblijne, zwierzęta prawdziwe i fantastyczne oraz motywy roślinne.
W środku współistnieją dwa kościoły. Barokową nawę dobudował Francesco Battaglia po trzęsieniu ziemi w 1693 roku; prezbiterium, z gotyckim sklepieniem krzyżowym wspartym na czterech kolumnach o korynckich głowicach, to pozostałość XV-wiecznego kościoła ufundowanego przez rodzinę Guerrera.
W ołtarzu głównym znajduje się najcenniejsze dzieło: obraz Święta Agata prowadzona na męczeństwo, namalowany na desce przez Bernardina Nigera i sygnowany w 1588 roku. Na prawej ścianie prezbiterium, za kratą, widać ślady stóp świętej, które według tradycji odcisnęły się w kamieniu lawowym, gdy po torturach prowadzono ją z powrotem do celi.
Małe drzwi po prawej stronie prezbiterium prowadzą do właściwego więzienia, pomieszczenia z czasów cesarstwa rzymskiego. Wykopaliska potwierdziły epokę, ale mało prawdopodobne, by było to więzienie: duże nisze i mozaika odkryta nad nim wskazują raczej na monumentalny grobowiec albo świątynny skarbiec.
W Aktach męczeństwa więzienie powraca wielokrotnie: tu Agata miała zostać zamknięta po tym, jak odmówiła złożenia ofiary bogom, tu miał się jej ukazać święty Piotr i uleczyć jej rany, i tu miała umrzeć 5 lutego 251 roku.
Kościół przechowuje też fragment skrzyni, w której relikwie świętej wróciły z Konstantynopola w 1126 roku. Zabrali je Bizantyjczycy wodza Jerzego Maniakesa w 1040 roku; po 86 latach przywieźli je z powrotem dwaj żołnierze, Gisliberto i Goselmo.
W całym zespole miasto czyta się warstwami: odcinek greckich murów z VI wieku p.n.e., rzymskie budowle z II wieku i resztki bastionu, którym Karol V w połowie XVI wieku wzmocnił mury Katanii.