Opis
Amfiteatr rzymski w Katanii jest największy na Sycylii: jego arkady z czarnej lawy i czerwonej cegły wyłaniają się na Piazza Stesicoro, w samym centrum, poniżej poziomu placu. To, co widać, to mniej więcej jedna dziesiąta budowli; reszta wciąż leży pogrzebana pod domami.
Zbudowano go prawdopodobnie w II wieku, między panowaniem cesarzy Hadriana i Antonina Piusa, na północnym skraju antycznego miasta, i być może rozbudowano w następnym stuleciu. Należał do tej samej rodziny wielkich budowli co Koloseum i Arena w Weronie.
Arena miała około 70 na 50 metrów, cały budynek 125 na 105 metrów. Mieścił 15 000 widzów na miejscach siedzących i niemal dwa razy tyle po dostawieniu drewnianych rusztowań z miejscami stojącymi.
Z placu widać łuki galerii zewnętrznej, a od strony areny fragment widowni oddzielony od podium, niegdyś wyłożonego marmurem. Uderza kontrast między bardzo ciemną lawą murów a czerwienią ceglanych łuków.
Przy wejściu żelazną bramę obramowują marmurowe kolumny i jońskie kapitele odnalezione podczas wykopalisk, z architrawem z napisem AMPHITHEATRVM INSIGNE. Po bokach dwie tablice upamiętniają Greków Charondasa i Stezychora, którzy według tradycji są pochowani w pobliżu.
Niżej otwiera się wewnętrzny korytarz dolnej kondygnacji, odsłonięty podczas wykopalisk na początku XX wieku. Z Vico Anfiteatro widać wysokość budowli aż po część trzeciej kondygnacji.
Przez stulecia amfiteatr służył za kamieniołom. W V wieku ostrogocki król Teodoryk pozwolił mieszkańcom Katanii brać z niego kamień; według niektórych również część kolumn katedry pochodzi stąd.
W XVIII wieku był tak zasypany, że niektórzy zagraniczni podróżnicy zaprzeczali jego istnieniu. Książę Biscari, by ich zdementować, z własnej kieszeni sfinansował wykopaliska i w dwa lata odsłonił cały korytarz i cztery wielkie łuki.
Podziemne galerie zrodziły najróżniejsze legendy, jak ta o klasie szkolnej, która weszła tam na wycieczkę i nigdy nie wyszła. W 1943 roku, podczas bombardowań, służyły jako schron przeciwlotniczy.
Koniecznie zobacz
• Arkady z lawy i cegły.
• Wejście z napisem AMPHITHEATRVM INSIGNE.
• Wewnętrzny korytarz.
• Widok z Vico Anfiteatro.
Czy wiesz, że…?
• Legenda głosi, że lawa z 252 roku zatrzymała się przed amfiteatrem dzięki welonowi św. Agaty: badania wykazały, że nigdy nie dotarła do miasta.
• Już w XVI wieku historyk Tommaso Fazello uważał, że pod względem wielkości ustępuje on tylko Koloseum.
Zbudowano go prawdopodobnie w II wieku, między panowaniem cesarzy Hadriana i Antonina Piusa, na północnym skraju antycznego miasta, i być może rozbudowano w następnym stuleciu. Należał do tej samej rodziny wielkich budowli co Koloseum i Arena w Weronie.
Arena miała około 70 na 50 metrów, cały budynek 125 na 105 metrów. Mieścił 15 000 widzów na miejscach siedzących i niemal dwa razy tyle po dostawieniu drewnianych rusztowań z miejscami stojącymi.
Z placu widać łuki galerii zewnętrznej, a od strony areny fragment widowni oddzielony od podium, niegdyś wyłożonego marmurem. Uderza kontrast między bardzo ciemną lawą murów a czerwienią ceglanych łuków.
Przy wejściu żelazną bramę obramowują marmurowe kolumny i jońskie kapitele odnalezione podczas wykopalisk, z architrawem z napisem AMPHITHEATRVM INSIGNE. Po bokach dwie tablice upamiętniają Greków Charondasa i Stezychora, którzy według tradycji są pochowani w pobliżu.
Niżej otwiera się wewnętrzny korytarz dolnej kondygnacji, odsłonięty podczas wykopalisk na początku XX wieku. Z Vico Anfiteatro widać wysokość budowli aż po część trzeciej kondygnacji.
Przez stulecia amfiteatr służył za kamieniołom. W V wieku ostrogocki król Teodoryk pozwolił mieszkańcom Katanii brać z niego kamień; według niektórych również część kolumn katedry pochodzi stąd.
W XVIII wieku był tak zasypany, że niektórzy zagraniczni podróżnicy zaprzeczali jego istnieniu. Książę Biscari, by ich zdementować, z własnej kieszeni sfinansował wykopaliska i w dwa lata odsłonił cały korytarz i cztery wielkie łuki.
Podziemne galerie zrodziły najróżniejsze legendy, jak ta o klasie szkolnej, która weszła tam na wycieczkę i nigdy nie wyszła. W 1943 roku, podczas bombardowań, służyły jako schron przeciwlotniczy.
Koniecznie zobacz
• Arkady z lawy i cegły.
• Wejście z napisem AMPHITHEATRVM INSIGNE.
• Wewnętrzny korytarz.
• Widok z Vico Anfiteatro.
Czy wiesz, że…?
• Legenda głosi, że lawa z 252 roku zatrzymała się przed amfiteatrem dzięki welonowi św. Agaty: badania wykazały, że nigdy nie dotarła do miasta.
• Już w XVI wieku historyk Tommaso Fazello uważał, że pod względem wielkości ustępuje on tylko Koloseum.