Omschrijving
De Terme della Rotonda zijn een complex van Romeinse thermen op een paar stappen van het antieke theater van Catania. Op hun ruïnes ontstond eind zesde eeuw een kerk met een grote koepel, de Santa Maria della Rotonda, met middeleeuwse en barokke fresco's.
Het hart van het monument is de ronde zaal van de kerk, 11 meter breed en overwelfd met een halfronde koepel, ingesloten in een vierkant gebouw. Eromheen openen grote bogen zich op nissen en exedra's die als kapellen werden gebruikt.
In het priesterkoor zijn de kostbare middeleeuwse fresco's bewaard: een heilige uit de twaalfde eeuw, waarschijnlijk Sint-Nicolaas, en Sint-Leo de Wonderdoener, bisschop van Catania, uit de dertiende eeuw, met zijn naam in het Grieks. In de pendentieven van de koepel zijn de heiligen Petrus, Paulus, Agatha, Lucia en de evangelisten in de achttiende eeuw geschilderd.
Rond de kerk zie je de resten van de thermen, gebouwd tussen de eerste en de tweede eeuw en uitgebreid in de derde: een grote zaal met apsis, misschien de koude zaal, en een warme zaal met suspensurae, de pilaartjes die de van onderaf verwarmde vloer droegen.
De twee portalen vertellen over de tijdperken van de kerk: het westelijke, gotisch en van lavasteen, is uit de dertiende eeuw; het zuidelijke, van kalksteen, uit de zestiende. Aan de noordkant hebben opgravingen het castellum aquae blootgelegd, de cisterne die op het Romeinse aquaduct was aangesloten, en de toegangshof van de thermen.
Eeuwenlang noemden de inwoners van Catania het gebouw het Pantheon. Veel geleerden dachten dat het een heidense tempel voor alle goden was, en zelfs dat de koepel model had gestaan voor het beroemde Pantheon in Rome. Het was de prins van Biscari die er in de achttiende eeuw als eerste thermen in herkende.
Volgens een ander geloof was het de oudste christelijke kerk van de stad, al in 44 na Christus aan de Madonna gewijd. In werkelijkheid ontstond de kerk eind zesde eeuw, in de Byzantijnse tijd: het is een van de heel weinige sporen van het Byzantijnse Catania.
De bombardementen van 1943 beschadigden de Rotonda. De restauraties die volgden, om de Romeinse muren bloot te leggen, vernietigden helaas een groot deel van de fresco's; andere kwamen bij recentere opgravingen weer tevoorschijn, onder een laag pleisterwerk.
Het hart van het monument is de ronde zaal van de kerk, 11 meter breed en overwelfd met een halfronde koepel, ingesloten in een vierkant gebouw. Eromheen openen grote bogen zich op nissen en exedra's die als kapellen werden gebruikt.
In het priesterkoor zijn de kostbare middeleeuwse fresco's bewaard: een heilige uit de twaalfde eeuw, waarschijnlijk Sint-Nicolaas, en Sint-Leo de Wonderdoener, bisschop van Catania, uit de dertiende eeuw, met zijn naam in het Grieks. In de pendentieven van de koepel zijn de heiligen Petrus, Paulus, Agatha, Lucia en de evangelisten in de achttiende eeuw geschilderd.
Rond de kerk zie je de resten van de thermen, gebouwd tussen de eerste en de tweede eeuw en uitgebreid in de derde: een grote zaal met apsis, misschien de koude zaal, en een warme zaal met suspensurae, de pilaartjes die de van onderaf verwarmde vloer droegen.
De twee portalen vertellen over de tijdperken van de kerk: het westelijke, gotisch en van lavasteen, is uit de dertiende eeuw; het zuidelijke, van kalksteen, uit de zestiende. Aan de noordkant hebben opgravingen het castellum aquae blootgelegd, de cisterne die op het Romeinse aquaduct was aangesloten, en de toegangshof van de thermen.
Eeuwenlang noemden de inwoners van Catania het gebouw het Pantheon. Veel geleerden dachten dat het een heidense tempel voor alle goden was, en zelfs dat de koepel model had gestaan voor het beroemde Pantheon in Rome. Het was de prins van Biscari die er in de achttiende eeuw als eerste thermen in herkende.
Volgens een ander geloof was het de oudste christelijke kerk van de stad, al in 44 na Christus aan de Madonna gewijd. In werkelijkheid ontstond de kerk eind zesde eeuw, in de Byzantijnse tijd: het is een van de heel weinige sporen van het Byzantijnse Catania.
De bombardementen van 1943 beschadigden de Rotonda. De restauraties die volgden, om de Romeinse muren bloot te leggen, vernietigden helaas een groot deel van de fresco's; andere kwamen bij recentere opgravingen weer tevoorschijn, onder een laag pleisterwerk.