Omschrijving
Het Palazzo dell'Università is de historische zetel van de universiteit van Catania en haar rectoraat, aan het gelijknamige plein langs de Via Etnea, op een paar stappen van de kathedraal. Het is een groot barokgebouw dat een heel bouwblok beslaat en een elegante binnenplaats met zuilengangen omsluit.
De binnenplaats is een kloostergang met twee verdiepingen arcaden, rond 1730 ontworpen door Giovanni Battista Vaccarini; oorspronkelijk had ze poorten aan alle vier de kanten van het paleis. De Catanees Giovanni Battista Piparo beschilderde de eerste verdieping en het gewelf van de Aula Magna, een weelderige zaal met wanden bekleed met damast.
Achter het academische podium hangt een wandtapijt met het wapen van het huis Aragón. In het paleis zit ook de universiteitsbibliotheek, met codices, incunabelen, handschriften en eigenhandige brieven naast zo'n 200.000 boeken.
Aan het eind van de negentiende eeuw hing in het paleis een galerij van 91 portretten van beroemde Catanezen, die nu deel uitmaakt van de collecties van het museumnetwerk van de universiteit.
De universiteit werd op 19 oktober 1434 gesticht door Alfons de Grootmoedige, koning van Aragón, en bleef lange tijd de enige van Sicilië. De bul van paus Eugenius IV kwam in 1444, en de colleges begonnen een jaar later met amper zes hoogleraren, in een gebouw naast de kathedraal.
In 1684 verhuisde de universiteit naar het voormalige ziekenhuis van San Marco, maar de aardbeving van 1693 verwoestte het samen met bijna heel Catania. In 1696 begon de bouw van het huidige paleis, aan het nieuwe plein dat aan het begin van de hoofdstraat van de herbouwde stad werd aangelegd.
Aan de bouw werkten meerdere architecten: Francesco Battaglia, zijn zoon Antonino en Vaccarini. De aardbevingen bleven het gebouw op de proef stellen. Na die van 1785 bekleedde Francesco Battaglia de gescheurde gevel met een extra muur; na die van 1818 paste zijn zoon Antonino hetzelfde systeem toe op de zijkanten.
In 1879 ontwierp ingenieur Mario Di Stefano de begane grond en de ingangen aan de straat opnieuw.
De binnenplaats is een kloostergang met twee verdiepingen arcaden, rond 1730 ontworpen door Giovanni Battista Vaccarini; oorspronkelijk had ze poorten aan alle vier de kanten van het paleis. De Catanees Giovanni Battista Piparo beschilderde de eerste verdieping en het gewelf van de Aula Magna, een weelderige zaal met wanden bekleed met damast.
Achter het academische podium hangt een wandtapijt met het wapen van het huis Aragón. In het paleis zit ook de universiteitsbibliotheek, met codices, incunabelen, handschriften en eigenhandige brieven naast zo'n 200.000 boeken.
Aan het eind van de negentiende eeuw hing in het paleis een galerij van 91 portretten van beroemde Catanezen, die nu deel uitmaakt van de collecties van het museumnetwerk van de universiteit.
De universiteit werd op 19 oktober 1434 gesticht door Alfons de Grootmoedige, koning van Aragón, en bleef lange tijd de enige van Sicilië. De bul van paus Eugenius IV kwam in 1444, en de colleges begonnen een jaar later met amper zes hoogleraren, in een gebouw naast de kathedraal.
In 1684 verhuisde de universiteit naar het voormalige ziekenhuis van San Marco, maar de aardbeving van 1693 verwoestte het samen met bijna heel Catania. In 1696 begon de bouw van het huidige paleis, aan het nieuwe plein dat aan het begin van de hoofdstraat van de herbouwde stad werd aangelegd.
Aan de bouw werkten meerdere architecten: Francesco Battaglia, zijn zoon Antonino en Vaccarini. De aardbevingen bleven het gebouw op de proef stellen. Na die van 1785 bekleedde Francesco Battaglia de gescheurde gevel met een extra muur; na die van 1818 paste zijn zoon Antonino hetzelfde systeem toe op de zijkanten.
In 1879 ontwierp ingenieur Mario Di Stefano de begane grond en de ingangen aan de straat opnieuw.