Omschrijving
De Giardino Bellini, voor de Catanezen gewoon 'a Villa', is het meest geliefde openbare park van Catania: zo'n zeven hectare groen op twee tweelingheuvels naast de Via Etnea, met trappen, lanen, fonteinen en bruggetjes. Het is de plek waar je gaat wandelen, zitten en met de kinderen naartoe gaat.
Om je te oriënteren hoef je alleen te weten dat de hoofdingang aan de Via Etnea ligt: vandaar leidt een grote trap naar het ruime plein met de zwanenvijver, omringd door vier monumentale beeldengroepen van de Kunsten en de Seizoenen, geplaatst in de jaren dertig. De rest loop je het best te voet af.
Het visitekaartje is de bloemenklok: de datum staat in het perk geschreven en wordt elke dag door de tuiniers veranderd. Sinds de jaren vijftig vullen de perken van de twee heuvels zich met tekeningen en teksten van bloemen.
Boven op de zuidelijke heuvel staat de Muziekkoepel, van smeedijzer en in Moorse stijl, uit 1879, gebouwd voor concerten. Aan de westkant loopt de Viale degli Uomini illustri, met de bustes van grote Italianen en Catanezen op zuilen, voltooid in 1880.
Wat de geschiedenis betreft: de Villa begon als een privétuin. In de achttiende eeuw liet prins Ignazio Paternò Castello di Biscari hem ontwerpen met doolhofhagen, standbeelden en fonteinen, en hij noemde hem het Labyrint. Na zijn dood, in 1786, lieten de erfgenamen hem verwaarlozen.
De gemeente kocht hem in 1854, na zeer lange onderhandelingen. Er een openbare wandeling van maken was een hele onderneming: er was geen geld, er moesten particuliere moestuinen worden gekocht en de deskundigen kibbelden onderling. De werkzaamheden begonnen pas in 1863, en ingenieur Filadelfo Fichera voegde daarna de nieuwe terreinen met trappen, bruggetjes en lanen bij het Labyrint.
De tuin is opgedragen aan Vincenzo Bellini, wiens buste aan de voet van de zuidelijke heuvel staat, en werd op 6 januari 1883 ingehuldigd. Tussen 1935 en 1952 vonden hier 's zomers zelfs operaseizoenen plaats, met stemmen als Tito Schipa en Mario Del Monaco.
Rond 1960 kwam er ook een kleine dierentuin, met apen, exotische vogels en zelfs olifanten, een eerbetoon aan het symbool van de stad. De laatste overlevende, een Indische olifant geschonken door het circus Orfei, stierf halverwege de jaren tachtig.
Niet missen
• De bloemenklok.
• De Muziekkoepel.
• De Viale degli Uomini illustri.
Wist je dat?
• Op de noordelijke heuvel stond een Chinees paviljoen uit 1869, met een bibliotheek: een brand verwoestte het in 2001.
• Aan het begin van de Viale degli Uomini illustri staat sinds 1875 een bronzen standbeeld van Giuseppe Mazzini.
Om je te oriënteren hoef je alleen te weten dat de hoofdingang aan de Via Etnea ligt: vandaar leidt een grote trap naar het ruime plein met de zwanenvijver, omringd door vier monumentale beeldengroepen van de Kunsten en de Seizoenen, geplaatst in de jaren dertig. De rest loop je het best te voet af.
Het visitekaartje is de bloemenklok: de datum staat in het perk geschreven en wordt elke dag door de tuiniers veranderd. Sinds de jaren vijftig vullen de perken van de twee heuvels zich met tekeningen en teksten van bloemen.
Boven op de zuidelijke heuvel staat de Muziekkoepel, van smeedijzer en in Moorse stijl, uit 1879, gebouwd voor concerten. Aan de westkant loopt de Viale degli Uomini illustri, met de bustes van grote Italianen en Catanezen op zuilen, voltooid in 1880.
Wat de geschiedenis betreft: de Villa begon als een privétuin. In de achttiende eeuw liet prins Ignazio Paternò Castello di Biscari hem ontwerpen met doolhofhagen, standbeelden en fonteinen, en hij noemde hem het Labyrint. Na zijn dood, in 1786, lieten de erfgenamen hem verwaarlozen.
De gemeente kocht hem in 1854, na zeer lange onderhandelingen. Er een openbare wandeling van maken was een hele onderneming: er was geen geld, er moesten particuliere moestuinen worden gekocht en de deskundigen kibbelden onderling. De werkzaamheden begonnen pas in 1863, en ingenieur Filadelfo Fichera voegde daarna de nieuwe terreinen met trappen, bruggetjes en lanen bij het Labyrint.
De tuin is opgedragen aan Vincenzo Bellini, wiens buste aan de voet van de zuidelijke heuvel staat, en werd op 6 januari 1883 ingehuldigd. Tussen 1935 en 1952 vonden hier 's zomers zelfs operaseizoenen plaats, met stemmen als Tito Schipa en Mario Del Monaco.
Rond 1960 kwam er ook een kleine dierentuin, met apen, exotische vogels en zelfs olifanten, een eerbetoon aan het symbool van de stad. De laatste overlevende, een Indische olifant geschonken door het circus Orfei, stierf halverwege de jaren tachtig.
Niet missen
• De bloemenklok.
• De Muziekkoepel.
• De Viale degli Uomini illustri.
Wist je dat?
• Op de noordelijke heuvel stond een Chinees paviljoen uit 1869, met een bibliotheek: een brand verwoestte het in 2001.
• Aan het begin van de Viale degli Uomini illustri staat sinds 1875 een bronzen standbeeld van Giuseppe Mazzini.